Borges'e göre "katil" bir tür soyutlama ya da genellemedir.
Somut olan Raskolnikov'tur.
Başka bir deyişle, Dostoyevski'nin romanını okuyan kişi, bir bakıma Raskolnikov olmuştur ve onun 'suçunu' kendi iradesiyle işlemediğini bilir; zira kaçınılmaz koşullar ağı bunu önceden belirlemiş ve dayatmıştır.
(J. L. Borges, Nueve ensayos dantescos,
Buenos Aires, Espasa Calpe, 1982)
Bir cinayet her zaman bu kadar karmaşık olmak zorunda değildir.
Peki, 2, 3 ya da 4 cinayet yeterince komplike midir?
Çağımızda işlenen cinayetlerin büyük bir kısmı, sadece katilin kendisinde bunu yapabilme hakkı ve potansiyelini gördüğü için gerçekleşiyor.
Kadın cinayetlerinin hemen hepsi, erkeğin güçlülüğü ve haklılığı sanrısından kaynaklanıyor. Barreda da bunlardan biriydi; ancak gerçekleştirdiği katliamı Arjantin toplumunun algılayışı tam tersi yönde oldu...
Diş hekimi Ricardo Barreda, 15 Kasım 1992'de bir av tüfeğiyle La Plata'daki evlerinde karısı Gladys McDonald, kayınvalidesi Elena Arreche ile 2 kızı Cecilia ve Adriana'yı öldürdü.
Barreda, katliamı bir öğle vakti işledikten sonra fişekleri topladı. Sakince üstünü değiştirip arabasına bindi; iyi bir restoranda yemek yedi. Bir kadınla buluştu ve onunla zaman geçirdi.
İnsanların pazar günü vakit geçirdiği Punta Lara sahiline gitti. Akşam vakti eve döndü.
Ortalığı biraz dağıttı. Etrafa kızının ders notları olan kâğıtları attı.
Sakin biçimde cesetlerin arasında oturdu ve hastaneyi arayıp evine hırsızların girdiğini söyledi. Ekledi:
Burada cesetler var.
Fakat evdeki manzarayı gören polis, katilin Barreda olduğunu kolayca anladı. Kısa bir sorgu sonrası Barreda silahı attığı yeri gösterdi ve cinayeti nasıl işlediğini ayrıntılarıyla anlattı.
Yargılandığı ilk duruşma katliamdan 9 ay sonra yapıldı. Geçen bu süre içinde gazete ve televizyonlar cinayetten çok Barreda'nın kişiliğine odaklanan yayınlar yaptılar.
Belli bir saygınlığı olan 56 yaşında bir diş hekimi, nasıl olur da bir sabah kalkıp tüm ailesini katledebilirdi?
Bu korkunç olaya ne sebep olmuştu?
Medya, geriye doğru olayı hikâyeleştirirken, Barreda profili bir caniden "mağdura" dönüşmeye başladı.
Gözaltına alındığı ilk günlerde gazeteler, Barreda'nın çok kötü durumda olduğunu ve avukatına, "Artık dayanamıyorum, o kadınlarla yaşamak cehennemdi, ölmek istiyorum" dediğini yazdı.
Davayı takip eden gazeteciler, ağacı budamak için merdivene çıktığında karısının ona, "Umarım düşer ve kendini öldürürsün" dediğini aktardılar.
Olay, kısa süre içinde kaynaklardan karakterlere ve ifadelerden insanların birbirlerine bir şeyler anlattığı bir medya tiyatrosuna dönüşmüştü.
Basın ve televizyonun konuyu ele alış biçimi, toplumun anlatılan olayları yaşayan kişiyle yani katille özdeşleşmesini sağladı; kurbanlarla değil.
Medyanın vardığı sonuç, karısının ve kızlarının aşağılayıcı ve hakaret dolu tavırlarının Barreda'yı çıldırttığı yönündeydi. Bu hikâye tamamen Barreda'nın sonradan uydurduğu ifadeye dayanıyordu.
Dediğine göre Barreda evdekiler tarafından sömürülüyor ve aşağılanıyordu.
Mahkeme kapısı ona destek olmak için gelenlerle dolup taşıyordu. Evindeki 4 kadını öldüren bu adam birden kadınlara karşı erkeklerin koruyucu azizine dönüştü.
Onu "San Barreda" olarak tasvir eden tişörtler basıldı.
Cezaevine çuvalla mektup geliyordu ve bunların azımsanmayacak kısmı kadınlardandı.
Medya, Dante'nin Inferno'da Francesca'dan bahsetmesi gibi Barreda'dan bahsediyordu.
Barreda 2'si öz kızı 4 kadını katletmemiş gibi, ya da sanki bunu yapması kaçınılmazmış gibi…
Dante, Francesca'nın suçundan öyle derin bir acımayla söz ediyor ki hepimiz Francesca'nın bu suçu işlemesinin önüne geçilemez olduğunu duyumsuyoruz. (a.g.e.)
Kriminolojide Dante'ye yapılan göndermelerde sıkça adı geçen Francesca'nın suçu evli olduğu halde başka birine âşık olmaktı.
Bu yüzden kocasının abisi tarafından öldürüldü ve cehenneme gönderildi.
Francesca'yı cehenneme gönderen de Dante, günahının öyküsünü sonsuz acıma duygusuyla dinleyen de yine Dante… Benedetto Croce şöyle diyor:
'Dante, bir tanrıbilimci, inançlı, erdemli bir insan olarak günahkârları mahkûm ediyor ama duygusal olarak ne mahkûm ediyor ne de bağışlıyor' (a.g.e.)
Danteci bir bakışla, hukuk kendi kurgusu içinde "katili" cezalandırır, cinayeti işlemiş olan kişiyi değil.
Borges'in deyimiyle "Dante anlıyor ama bağışlamıyor".
Oysa, Arjantin medyası Barreda'yı popüler bir kişiliğe dönüştürerek katili yok saydı.
Katliamı bir "tutku" suçu ya da bir "koca trajedisine" dönüştürerek erkek şiddetini meşrulaştırdı.
Dahası, Barreda evindeki kadınlar tarafından "erkekliği elinden alınmış" biri gibi gösterilerek maktuller suçlu duruma düşürüldü…
4 kadını acımasız biçimde katleden Ricardo Barreda sadece 17 yıl cezaevinde kaldıktan sonra tahliye oldu.
Cezaevinde hukuk diploması aldı ve hayranlarından biriyle evlenerek Buenos Aires'te varlıklı bir semtte yaşadı.
83 yaşında bakımevinde öldü. Törensiz biçimde gömüldü.
Onun için hazırlanan haçın üzerinde "Günahlarımdan pişmanım" yazıldı.
Gerçekte ise Ricardo Barreda hiçbir zaman işlediği suçtan pişman olduğuna dair bir belirti göstermedi.
Son günlerinde ilerlemiş Alzheimer olduğundan, ölmeden önce gerçekleşen son günah çıkarma töreni sırasında da tüm bu suçlardan habersizdi…
*Bu içerik serbest gazeteci veya konuk yazarlar tarafından hazırlanmıştır. Bu içerikte yer alan görüş ve ifadeler yazara aittir ve Independent Türkçe'nin editöryal politikasını yansıtmayabilir.
© The Independentturkish
Hakkında daha ayrıntılı: Ricardo Barredakadın cinayetiMedyaarjantinÖzgür Uyanık
DAHA FAZLA HABER OKU
Nabi Kırmızı Terörle mücadele: Dağdan devletin içine
Gürsel Tokmakoğlu Yemen artık ikinci planda tutulamaz
SÖYLEŞİ
Gürbüz Evren 14. yüzyılda yaşamış prensin eli Ukrayna'da savaşan Rus askerlerine gönderildi
Yorumlar (0)
Giriş yaparak yorum yazabilirsin.
İlk yorumu sen yaz.